In tegenstelling met het oude boswetboek van 1891, is het bosdecreet van 13 juni 1990 ook van toepassing op privé-bossen. Sinds dit bosdecreet van kracht is, heeft de Vlaamse overheid een specifiek beleid gevoerd naar de privé-eigenaars. De recente veranderingen in de bos- en natuurwetgeving leggen namelijk vrij veel verplichtingen op aan de eigenaars. Het Vlaams bosbeleid hanteert verschillende instrumenten om de doelstellingen van haar bosbeleid te realiseren. Waar mogelijk tracht ze maatregelen aan te moedigen door er subsidies tegenover te stellen.

De twee belangrijkste aspecten van dit beleid zijn multifunctionaliteit en bosbehoud.



Multifunctionaliteit van bossen

Een belangrijk aspect van het bosbeleid in Vlaanderen is de multifunctionaliteit van de bossen. Bossen hebben tegelijkertijd een economische, een sociaalrecreatieve en een ecologische functie.

De meeste bossen in Vlaanderen zijn economisch niet rendabel. Door de grote bosversnippering is het voor individuele boseigenaars vaak onmogelijk hun bos efficiënt te beheren. Vaak beschikt de eigenaar ook niet over voldoende bosbouwkundige kennis. Door de eigenaars via de bosgroepen samen te brengen, kan echter de economisch functie beter benut worden.

De sociaalrecreatieve functie van de privé-bossen blijft nog te vaak beperkt tot de boseigenaar en zijn of haar directe omgeving (privé-landgoederen, weekendhuisjes, enz.). Dit terwijl de vraag naar groene ruimte en speelbossen zeer groot is. De Vlaamse overheid streeft er dan ook naar de sociale functie van de privé-bossen uit te breiden naar een bredere doelgroep. In de regel zijn alle openbare bossen voor het publiek toegankelijk. De doelstelling is eveneens te komen tot openstelling van privé-bossen, in samenspraak tussen verschillende openbare en privé-boseigenaars enerzijds en de recreanten anderzijds.

De ecologische functie van het bos kreeg het voorbije decennium steeds meer aandacht. Dit uit zich onder andere door de aandacht voor:

· het streven naar natuurlijke bostypes
· de bescherming van zeldzame planten- en dierensoorten en van hun ecotopen
· het gebruik van inheems en autochtoon plantmateriaal
· het stimuleren van natuurlijke verjonging veeleer dan kunstmatige aanplanting
· het vermijden van gebruik van biociden en bemesting
· meer aandacht voor dood hout in het bos
· …

Om boseigenaars bij te staan zijn hun bossen op een multifunctionele manier te beheren werden een aantal subsidiemogelijkheden uitgewerkt.



Bosbehoud

In Vlaanderen bedraagt de totale bosoppervlakte 146.381 ha. Dit komt overeen met een bosindex (= aandeel van de totale landoppervlakte van het Vlaamse Gewest) van 10.8%. Hiermee is Vlaanderen één van de bosarmste streken in Europa. Het is dan ook belangrijk om dit beperkte bosareaal te beschermen. Uit een vergelijking tussen de boskartering van 1990 en deze van 2000 bleek dat maar liefst 6107 ha bos verdwenen te zijn. Om het bestaande bosareaal optimaal te beschermen zijn een aantal specifieke regels ontwikkeld m.b.t. Ontbossing en compenserende bebossing (doc).



Voor vragen of advies kan u steeds terecht bij de Ambtenaren privé-bos (doc) of bij de bosgroep in uw streek.

Meer info over de privébossen? Contacteer de Het Agentschap voor Natuur en Bos.