En toen was er Steven om een handje toe steken...

(Sus Willems)

Met vallen en opstaan zoeken de bosgroepen hun weg in het Vlaamse boslandschap. Successen worden afgewisseld met kleine of grote tegenslagen. De nood van boseigenaars aan hulp van de bosgroep is heel groot. Een basisservice voor alle Vlaamse boseigenaars is het ultieme doel.

Een klein jaar geleden kregen de boseigenaars met een bos langs de spoorweg Aarschot-Diest een brief van Infrabel. Ze moeten alle hoogstammige bomen over een strook van 25 meter langs de spoorlijn verwijderen. Voor een aantal eigenaars was dat geen probleem, maar anderen riepen de hulp in van de bosgroep. Een vraag waarop de bosgroep graag wilde ingaan, maar bosgroep Noord-Hageland had niet voldoende mankracht in huis.

Enkele weken geleden stelde Tom Embo (Inverde) Steven Cumps voor aan de voorzitter van de bosgroep Noord-Hageland, Jacky Paumen. Steven heeft de cursus bosbouwbekwaamheid gevolgd en wil in zijn vrije tijd graag aan de slag in de bossector.

Steven: Twee jaar geleden besloot ik om mijn carrière over een andere boeg te gooien en een job te zoeken in de natuur- of bossector. In december vorig jaar slaagde ik voor het examen bosbouwbekwaamheid. Ik ben heel tevreden over deze opleiding, alleen was er weinig ruimte om praktijk- en veldervaring op te doen, die toch onontbeerlijk is. Daarom is dit vrijwilligerswerk bij de Bosgroep voor mij een unieke kans om mijn eerste werkervaring in de sector op te doen.
Van jongs af aan had ik al interesse in bos en natuur. Door de cursussen die ik de laatste jaren gevolgd heb, ben ik gefascineerd geraakt door bosbouw en bosbeheer. Vooral het positief en harmonieus combineren van de verschillende functionaliteiten van het bos, met duurzaam bosbeheer als leidraad, spreekt me aan. Ik zie het als een uitdaging om dit in de praktijk toe te passen.

Jacky: Op een studiedag enkele weken geleden, stelde Tom me aan Steven voor. Ik vond het heel bijzonder dat zo'n jonge gast een aantal dagen onbezoldigd voor de bosgroep wilde werken. Ik heb nagevraagd hoe we dit konden aanpakken. Het is natuurlijk belangrijk dat onkosten ingebracht kunnen worden, en dat Steven verzekerd is. Toen dit in orde gebracht was, stelde het dagelijks bestuur aan Steven voor om de betrokken eigenaars langs de spoorlijn de hulp van de bosgroep aan te bieden. Steven kreeg de coördinatie voor deze actie.

Ondertussen heeft Steven de eerste contacten gehad met boseigenaars en is er al een eerste dunning aangeduid. De eigenaars reageren positief.

Steven: Infrabel, de beheerder van de spoorwegen, is alleen bezorgd om de bomen die op de spoorweg zouden kunnen vallen. Ik maak natuurlijk van deze gelegenheid gebruik om het hele bos van de betrokken eigenaars te bekijken, en om beheervoorstellen te doen. Ook hier merken we de typische problemen van onbeheerde privé-bossen, namelijk de dunningsachterstanden en de aanwezigheid van Amerikaanse vogelkers. Die zaken proberen we mee aan te pakken.

Een vraag die zich opdringt is wat er moet gebeuren met de strook nadat de hoogstammen verwijderd zijn. Gaat het over ontbossing?

Jacky: Het gaat zeker niet over ontbossing. We hebben al enkele ideeën. Dit is nl. een gelegenheid om een flinke, ecologisch verantwoorde bosrand te ontwikkelen. Momenteel zijn we in gesprek met de boswachters en de ambtenaar privé-bos, om mee na te denken over de verschillende opties. We zullen de eigenaars enkele concrete voorstellen doen. We denken aan een menging van streekeigen struiken als sleedoorn en bosrozen, eventueel gemengd met soorten die we in een korte rotatie als hakhout kunnen beheren. Hierbij denken we aan tamme kastanje. We inventariseren nu in de buurt de aanwezige soorten, met de bedoeling die zoveel mogelijk te gebruiken. We gaan dus niet zomaar in de kwekerij vanalles kopen en dat aanplanten. Het gaat over een grote oppervlakte, dus dat moet binnen een bepaalde visie gebeuren. Het is een ideale gelegenheid om de eigenaars uit te leggen waarom dat belangrijk is. Een abstract begrip als 'biodiversiteit' wordt zo heel aanschouwelijk.

Staat er een termijn op de werken?

Steven: De ruiming van de bomen langs de spoorweg moet voor het eind van het jaar rond zijn. Het aanplanten van de bosrand zal daarna gebeuren.

Jacky: We proberen zoveel mogelijk de eigenaars en hobbyisten te stimuleren. Als bosgroep willen we vooral niet het beheer van de eigenaars overnemen, maar de eigenaars stimuleren om het beheer zelf in handen te nemen.

Binnenkort kunnen de treinreizigers tussen Aarschot en Diest mee genieten van de ecologische bosrand die mede gecreëerd is door de bosgroep. Zo zal Steven zijn werk niet onopgemerkt blijven.

Veel succes bosgroep en Steven!